Büyüklere neden ''Büyük'' denir..
Neden özellikle çocuklar büyüklere çok güvenir?..
Neden çok önemlidir bir büyüğün yakınımızda olması?..
Neden büyük bir kişinin veya varlığın varlığı güven verir ve huzurlu hissettirir?..
Çok basit sorular ama içini açınca cevaplaması pek de kolay değil..ve düşündüm bunu.
Biraz kendi çocukluğumdaki ''büyükleri'' içimde canlandırarak biraz hayatım boyunca karşılaştığım ''büyüklerin'' aynı değerde büyük etkilerini yaşayarak ve şimdilerde hem çocukların hem hayvanların hem toplumsal hem sosyal anlamda büyük olmam gerektiği yaşa ulaşarak..
Ben bir büyüğüm..
Yani benim için uzunca yollar yürümüş düşünceler ve görüşlerim var ve bu düşünceler ve görüşlerimi hayatın doğal akışında karşıma çıkan iyi veya kötü durumlar karşısında bendeki yansıma ve görünürlüğün ne denli önemli olduğunu kavramış oldum..
Bir çocuk için mesela ''büyük'' olmak hem dayanıklılık hem güven hem huzur hem de cevaplanmayı bekleyen en zor soruya dair bile bir karşılık tatmin edici bir tutanak sunmak gibi bir şeydir..
''Büyük'' insan ruhu ve zihninde,kalbi ve vicdan aleminde bir çok güvenli alanlar açmış insandır..Büyük sakin kalabiliyorsa, dünya da sakinleşir. Büyük korkmuyorsa, korku azalır. Bu yüzden “büyük” olmak bir bedel içerir: kendi korkunu sindirmenin bedelidir bu kanımca.
O alanların açılması için de ağır bedeller ödemeyi bazen seve seve bazen çeke çeke ödemektir kanımca..
''Büyük'' olmak demek bir çocuğu bir hayvanı veya her hangi bir canlıyı acıtacak olan acıyı dalgakıran gibi kırmak inceltmek ve söndürmektir..bir bakıma,bir set oluşturmak ve o setin ardına daha küçük olanları muhafaza etmek için korumaktır..
Çoğunlukla ''büyük' olarak bilinenler erkeklerden oluşurdu eskiden..
Erkekler,kol kanat geren,rüzgara karşı duran,sığınak ve yuvayı inşa edenlerdi..
Taşı da toprağı da onlar taşır,demiri onlar büker kazıkları onlar dikerdi..
Anneler de öyle tabii ki..gözyaşları silen,sırtı sıvazlayan,avutan,okşayan yatıştıran anneler de çok büyüktü eskiden..
Ve hala büyük anne ve büyük babalar mevcut ama gitgide azalıyor sanki..
Büyük öğretmenler,büyük alimler,büyük insanların sayı olarak azalıyor oluşu doğanın zincirine zarar veriyor..bu gibi insanların azalması güvenin azalması istikrarın azalması,değerlerin erdemlerin setlerin ve dağların azalması demektir..
Yani savunmasız olanların güven duygusuna çok ihtiyaç duyan kesimin daha da açıkta daha da tehlikeye maruz bırakılması demektir.
Büyük olabilmek için ödenen bedeli eskisi gibi ödemek istemez oldu insanlar..kendielrinden vererek başkasına güven sağlayacak alanı inşa etmek istemez oldular..
Çocuklar bu yüzden belki de daha hırçın hayvanlar belki de bu yüzden daha ürkek ve kadınlar..kadınlar belki de bu yüzden bir çok büyükten daha büyük bir çok erkekten daha erkek..

6 Yorumlar
kadınlar mecburen büyüyorlar ivit :) erkekler ise büyüyemiyorlar :)
YanıtlaSilAma nedeeeğğğnnn :)
Siletrafında artık büyük kimse kalmayınca anlıyor insan büyümüş olduğunu.
YanıtlaSilEvet,kimi zaman da yaşlanmış ama büyüyememiş insanları fark edince de anlıyor.
SilBüyük olup gençleri sarıp sarmalamayı seviyorum . Hoş artık büyüklerimi da sarıp sarmalıyorum. O biraz hüzünlendiriyor.
YanıtlaSilDüşündüm de,heralde bu kişinin kalbinin büyüklüğünden ileri gelen bir şey heralde,yani cömert kalbe sahiptir seninki de öyle bişey arkadaşım bence :)
SilYorumunuz en kısa sürede sevgi ve alaka ile cevaplandırılacaktır.
Yorum yaptığınız için teşekkür ederim.