Dünkü günü bir kaç kare ile sınırlandırmak inanın ki çok büyük bir kayıp anlamına geliyor benim için..çünkü asıl gördüklerim insanlığımın etkilendiği o kadar güzel minik ama dopdolu anlar vardı ki..ve fakat ne yazık ki ama ne yazık ki;
Çocukların iki kale arası gol atma çabasındayken,kaykayda yer kapmaca telaşındayken,salıncakta sıra beklemekteyken minik bir oğlanın çimlerin arasında çırpınan bir eda ile sarı kır çiçeklerin üzerine eğilip bir tanesini bile koparmaya kıyamadığı anın fotoğrafını çekemedim..
Çiçekleri bol hatta çoğu minik ağaççık olmuş olanların kıyısında birleştirilen iki masa ve dört adet bebek arabası içinde güneş hayat enerji ve sevgi ile süt kokan bebek annelerinin gülüşlerini ne yazık ki çekemedim..
Minik bir su fiskiyesinin önünde bulunan bir bankta oturan iki genç kadının güneşte patlayan hafif dağınık saçlarını düzeltirken ve hararetli bir tonda bir şeylerin anlatımını parmak el kol hareketlerin gelişigüzel birinin diğerinin omzuna hafifçe dokunarak o estetik dolu sevincin fotoğrafını çekemedim..
Hayat tam da böyle karelerden oluşuyordu dün..ve daha binlercesi her adım her insan yaşam ve güzellik barındırıyordu..bense izinsiz çekebileceğim şeylerin fotoğrafını çekmekle yetinmek zorunda kaldım..sizinle de bunları paylaşacağım..ne yazık ki..

0 Yorumlar
Yorumunuz en kısa sürede sevgi ve alaka ile cevaplandırılacaktır.
Yorum yaptığınız için teşekkür ederim.