Karakter Ölçütü

Çok bilmişliğimin bir yelkeni daha suya indi bugün.

Üzülmeli mi sevinmeli mi insan böyle bir duruma..kendine dışarıdan üçüncü biri gibi bakabilmek çok çok zor olsa da bazen bişeyler vesile olduğu için ve bunu fark edebildiği için sevinmeli bence.

Yaşı kaç,tecrübesi ne kadar olursa olsun.

Bu durum yaş ve yaşanmışlıkla alakalı olduğunu sanmıyorum.Ağırlıklı olarak böyle bir fark edilişin yaşanması bir şeylerin olmuşluğunun işaretidir..

Aşağıya karşıma bugün ıkan bir reels videosunun içeriğini metin olarak eklmek istiyorum..

Yukarıda değindiğim yoğun,olabildiğince nezaket sahibi olduğuma dair inanışımı tekrar gözden geçirmeme ne güzel de vesile oldu bi bilseniz..

İç aynamızda aslanlaştığımız,kediliğimizi sadece süt döktüğümüz anlarda hatırladığımızı gözden geçirmemiz gerekiyor olabilir ne kadarıyız olgusunu gözden geçirmemiz gerekiyor olabilir..

Buyrun:

Hayvanlara iyi davranabilirsiniz,gazete getiren çocuğa veya yoldan geçen her yabancıya iyi davranabilirsiniz ama yabancılara karşı nezaket karakterimizin ölçütü değildir.

Evdeki nezaket asıl testtir.

Çünkü yabancılar bizim geçmişimizi taşımıyorlar.

Yabancılar yaralarımızı tetiklemezler ve yabancılar yıllarca kaçındığımız kendi yanlarımızı bize yansıtmazlar.

Bunları eşimiz yapar çocuklarımız yapar!

Bizim evimiz yapar!..ve rahatsız edici gerçek ve herkesin kaçırdığı şu ki:eğer tüm şefkatiniz yabancılar için saklanmışsa bu nezaket değil,bir imaj yönetimidir .

Bizim kim olduğumuzun gerçek ölçütü,bizim kasiyere verdiğimiz medeni gülümseme değil  bizi seven partnerimize kullandığımız ses tonudur,bunalmış çocuklarımıza gösterdiğimiz sabırdır,egomuz patlamak istediği günlerde seçtiğimiz yumuşaklıktır.

Yabancılara karşı nezaket belki sizi sevimli yapar,eşinize olan nezaket sizi güvenilir yapar,yabancılara karşı nezaket bir imaj yaratır,evdeki nezaket karakterli bir kişilik yaratır ve eğer biz evimiz dışında her yerde naziksek o nezaket değil,performanstır.

O erdemlik kılığına girmiş imaj yönetimidir.

Nasıl..?