Allah bazen çok dar alanlarda bazen çok havasız yerlerde bazen çok sıkıcı durumlarda düşündürür insanı.
Kimi zamansa daha geniş alanlarda daha ferah ortamlarda veya yarattıklarının en ihtişamlı olduğu anlarda düşündürür.
Doğa,orman,deniz bahsetmiş olduğum bu geniş alanlardan bir kaçıdır ve insanın görmeye en alışkın olduğu ortamlar olmasına rağmen kendini tam da bu dünyanın bir parçası olarak hissettiği güzel yerlerdir..



Yaz tatilinde balık sevdalısı olan eşim ve teyze oğullarıyla birlikte gecelemek ve gece balık tutmak için denize gittiğimizde onların hazırlıkları ve balık tutma süresince hissettiğim duygular henüz rengini de tazeliğini de kaybetmedi.



Akşam vakti gidilen deniz kıyısında gün bize çok güzel bir gün batımı ile veda etti..gecesi nemli,sivrisinekli ve oldukça sıcak geçti..gece boyunca balıkçılarımız balık tutmaya çalışırken büyüleyici bir mehtap saatlerce gözlerimin önündeydi..
Kalamların hazırlığı ve dikilmesi,yemlerin paylaştırılması,kalamların ucuna asılan minik zillerin arada bir çalması balıkçılarımızı heyecanlandırmakla beraber bizi de bu serüvene ortak etti..
Çocukları zar zor uyuttuktan ve sayısız sivrisineği öldürdükten sonra denizin kenarına gidip öylece kalkaldım..


Bir dünya daha yok,dünya gibi başka bir gezegen yok..
Herşey o kadar güzel ve kusursuz olmasına rağmen insan neden Allahın koyduğu sınırları aşmak istiyor,düzeni değiştirmek veya kendince farklı bir sistem kurmak istiyor,anlamıyorum..



Buradaydım ve bu anı içimde bir yerlerde belki ahşap bir kutunun içinde veya denizin neminden dolayı şişmiş ve sıkışmış bir çekmecenin içinde ya da tutmadığım bir not defterinin yaprakları arasında saklamak istedim..
Bu gibi anları kaybetmek istemiyor insan,bir şekilde canlı kalsın istiyor.
Hayatımın bazı anlarını capcanlı sürekli benimle olacak şekilde kalmalarını istiyorum.

Şimdi,Avrupa'nın göbeğindeyim,ne denizim var ne tuzum ne nemi var ne mehtabı ama bu anları hatırladıkça o gecenin serinliği o suyun sıcaklığı o nem hatta o sivrisinekler bile gülümsetiyor..
Elimde hiç bir şey kalmamış olsa bile,hatırası var ya işte deyip mutlu oluyorum..mutlu oldukça da önümdeki ayların çabuk geçmesi için içime bir sabır yerleşiyor..sanki,bu güzellikler burdaki yoksunluğu veya bu güzelliklerden uzak oluşumu biraz kolaylaştıracak gibi bir avuntu haline bürünüyor..